Recenzja Sony Ericsson Jalou

sonyericsson-jalou-2 kopia

Mały, ładny telefon z klapką stworzony głównie do SMS-owania i prowadzenia rozmów głosowych. Jest on skierowany głównie do kobiet. Warto wiedzieć, że istnieje jeszcze limitowana edycja słuchawki, która została zaprojektowana we współpracy z domem mody Dolce&Gabbana. Różni się ona kolorem (różowy) i obecnością logo projektanta na obudowie.

Wykonanie i wygląd

Telefon w całości wykonano z błyszczącego się plastiku, jednak w tym przypadku nie jest to wada. Liczy się wygląd, który przypomina oszlifowany diament. Nawiązania do niego można zauważyć też patrząc na np. klawiaturę. Klawisze, to tak naprawdę niewielkie lusterka. Przejrzeć się można również w ekranie, który po wyłączeniu staje się lustrem. Niestety, błyszczący plastik ma to do siebie, że się rysuje, dlatego z telefonem trzeba obchodzić się ostrożnie. Nie każdemu przypadną też do gustu neutralne kolory obudowy – czarny, granatowy i turkusowy raczej trudno uznać za kobiece. Z kolei limitowana, różowo-złota wersja jest wielokrotnie droższa od zwykłej. Trzeba jednak przyznać, że ta wersja słuchawki pozwoli wyróżnić się w tłumie.

Menu i aplikacje

Telefon korzysta z zamkniętego systemu operacyjnego o ograniczonych możliwościach. Jego obsługa nie powinna jednak nikomu przysporzyć problemów. Niestety, nadal instalować można tylko proste, nieliczne programy i gry Java. Z wbudowanych narzędzi warto wspomnieć o odtwarzaczu muzycznym i wideo, radiu FM, przeglądarce internetowej, funkcji rozpoznawania utworów trackID i kilku innych.

Wyświetlacz

Dwucalowy panel LCD jest dosyć charakterystyczny. Jego rozdzielczość (240 x 320 pikseli) zapewnia akceptowalną ostrość obrazu, jednak niezbyt nadaje się do np. przeglądania Internetu. Istotniejsze jest jednak jego zamontowanie pod półprzeźroczystym lustrem. Dzięki temu wyświetlacz po wyłączeniu świetnie odbija światło, jednak wyświetlane na nim kolory są wyblakłe i bezpłciowe. Cierpi na tym też czytelność obrazu w słońcu, no ale coś za coś.

Obudowa skrywa też drugi, zewnętrzny, czarno-biały wyświetlacz, który staje się widoczny tylko, gdy wyświetla powiadomienia lub zegarek.

Aparat

Ma 3,2 Mpix i należy go traktować wyłącznie jako dodatek. Brak lampy doświetlającej czy autofocusa (wyostrzanie bliskich obiektów) uniemożliwiają jego praktyczne wykorzystanie. Tylko w dobrych warunkach oświetleniowych da się nim zrobić przyzwoitej jakości fotografie. Niestety, na zdjęciach robionych nocą pojawia się dużo cyfrowego szumu, a liczba rejestrowanych detali spada poniżej akceptowalnego poziomu.

Zapomnieć też można o nagrywaniu kamerką filmików. Rozdzielczość 320 x 240 pikseli uniemożliwia uchwycenia zadowalającej liczby detali. Sporo do życzenia pozostawia też płynność nagrań.

Multimedia i Internet

Korzystanie z multimediów i Internetu, to w przypadku Jalou ostateczność. Mały, niedotykowy ekran uniemożliwia komfortowe przeglądanie zasobów Sieci. Oglądanie filmów jest całkiem bezsensowne, a dodatkowym problemem jest brak obsługi popularnych plików wideo DivX i XviD. Dobrze, że chociaż jako odtwarzacz muzyczny Jalou sprawdza się całkiem przyzwoicie. Szkoda, że model wyposażono w zawodne gniazdo Fast Port, które zastępuje wyjście słuchawkowe i wtyk ładowarki. Korzystanie z przejściówek w przypadku tak małego telefonu nie powinno mieć miejsca i jest bardzo kłopotliwe. Wbudowane 100 MB pamięci pozwala na zapisanie kilkudziesięciu piosenek i nie ma problemu ze skorzystaniem z karty microSD.

Bateria

Umożliwia około 3 dni całkiem intensywnej pracy urządzenia (komunikacja, Internet). Jak na telefon dla kobiet, niezbyt dobrze wypada czas rozmów, który w przypadku łączności 3G wynosi ok. 4 godziny.

Podsumowanie

Trudno ocenić tego typu urządzenie, bo jego główną cechą jest wygląd, a jak wiadomo, o gustach się nie dyskutuje. Jednak Jalou jest rzadko spotykany i mocno się wyróżnia nawet wśród o wiele droższych smartfonów. Sama słuchawka ma bardzo ograniczone możliwości i nadaje się głównie do komunikacji, co powinno wystarczyć docelowemu odbiorcy tego telefonu. Warto również rozważyć zakup większych, aczkolwiek mniej kobiecych, Motorola Gleam Plus lub Nokia 3710 fold.

Plusy

Stylowa, przypominająca diament obudowa
Niska cena (w przypadku standardowej wersji)
Ekran, który po wyłączeniu może zostać wykorzystany jako lusterko
Wyróżnia się spośród setek innych telefonów
Dysponuje zewnętrzny wyświetlacz
Prosty w obsłudze interfejs
Niewielkie wymiary urządzenia
Łączność 3G pozytywnie wpływa na szybkość wczytywania stron internetowych
Przyzwoity czas pracy na baterii

Minusy

Wygląd słuchawki nie każdemu przypadnie do gustu
Bardzo słaby aparat, którego równie dobrze mogłoby nie być
Tragiczna czytelność w słońcu wyświetlacza
Brak przedniego aparatu przydatnego podczas robienia autoportretów
Ograniczone funkcje multimedialne i internetowe
Nieobecność Wi-Fi zmusza do korzystania z płatnego Internetu mobilnego
Brak kabla USB w zestawie
System pozbawiony programów do obsługi portali społecznościowych
Brak gniazda mini jack utrudnia korzystanie z własnych słuchawek
Bardzo mała ilość wbudowanej pamięci zmusza do korzystania z karty microSD
Konieczność korzystania z ładowarki producenta
Zamknięty, ograniczony system operacyjny, na który jest bardzo mało gier i aplikacji

Oceny

Wykonanie, wzornictwo i ergonomia:
5 / 10
Wyświetlacz:
2 / 10
Komunikacja:
2 / 10
Jakość rozmów i dźwięk:
4 / 10
Oprogramowanie i aplikacje:
3 / 10
Płynność i wydajność:
4 / 10
Aparat:
1 / 10
Bateria:
7 / 10
Ekosystem:
1 / 10
Codzienne użytkowanie:
4 / 10
33%

Ocena redakcji

? %

128 głosów czytelników

Sprawdź opinie

Komentarze

Niczego nie przegapisz!

Zapisz się do newslettera TeleGuru i zawsze bądź na bieżąco z technologicznymi nowinkami.

Top