Recenzje

Test Nokia X3-02

Nokia X3-02 (Touch and Type), to telefon z 2010 roku łączący klawiaturę alfanumeryczną z ekranem dotykowym. Urządzenie korzysta z zamkniętego systemu operacyjnego, przykuwa uwagę swoim wyglądem i powinno zadowolić niezbyt wymagających użytkowników. Trzeba jednak uważać, żeby nie pomylić go ze starszą o rok, wyposażoną w rozsuwaną klawiaturę Nokią X3.

-~- Wykonanie i wygląd -~-

Jest to zdecydowana zaleta tego modelu. Pomimo przynależności do niskiej półki cenowej wygląda bardzo stylowo, ma metalową pokrywę baterii, a wykorzystanym plastikom trudno coś zarzucić. Na dobrym poziomie stoi też spasowanie elementów. Wiele osób ucieszy też dostępność słuchawki w aż 5 stylowych kolorach. Jedynym mankamentem obudowy jest ekran pokryty elastycznym, podatnym na zarysowania tworzywem.

Przyciski klawiatury ułożono w trzech wierszach i czterech kolumnach (plus jeden wiersz klawiszy funkcyjnych). Dzięki temu, producent mógł umieścić większy ekran bez znacznego wydłużania telefonu. Przyzwyczajenie się do nietypowego układu nie jest trudne, a klawiatura po niedługim czasie staje się naprawdę wygodna, co jest zasługą dobrze wyczuwalnych, profilowanych klawiszy.

-~- Menu i aplikacje -~-

Nokia X3-02 korzysta z zamkniętego systemu operacyjnego, który umożliwia instalację prostych aplikacji ze sklepu Ovi. Nie ma jednak co liczyć na bogactwo aplikacji znane z iOS czy Androida. Interfejs jest dobrze dostosowany do obsługi dotykiem, a jego opanowanie nie powinno nikomu przysporzyć problemów. Drażnić mogą tylko wszechobecne skróty w podpisach, i tak zamiast „wiadomości” widać „wiadom.”, a „synchronizacja i kopia zapasowa”, to „synch. i kop. zap.”. Takich kwiatków jest więcej i nieobeznanym osobom ich deszyfracja może sprawić problem.

Oprogramowanie zostało wyposażone w kilka podstawowych narzędzi, takich jak: odtwarzacz muzyczny, radio FM, galeria zdjęć, przeglądarka internetowa, aplikacje do obsługi portali społecznościowych, kalkulator, kalendarz itd. Nie są one zbyt rozbudowane, ale niewymagającemu użytkownikowi powinny wystarczyć.

Wyświetlacz

Ekran ma 2,4 cala i rozdzielczość 240 x 320 pikseli. Jego jakość jest przeciętna, a wyświetlany obraz pozbawiony wyrazu. Kolory są wyblakłe, kontrast średni, a widoczność w słońcu niska. Z drugiej jednak strony, jest on wystarczający do korzystania z np. komunikatorów internetowych czy pisania SMS-ów.

Wyświetlacz pokryto oporowym panelem dotykowym, który reaguje na nacisk (a nie zmiany napięcia towarzyszące dotknięciu, tak jak w ekranach pojemnościowych). Jego czułość nie jest perfekcyjna, a wybór elementów w rogach przysparza trochę problemów. Mimo wszystko, jest to wygodniejszy sposób nawigacji, niż klawisz kierunkowy.

-~- Aparat -~-

Pomimo rozdzielczości 5 Mpix jest średni. Brakuje mu autofocusa, więc zupełnie nie sprawdza się podczas fotografowania bliskich obiektów i tekstu. W dobrych warunkach oświetleniowych jakość zdjęć jest znośna, chociaż na fotografiach widać dużo kolorowego szumu, a poziom detali jest co najwyżej przeciętny. Należy też pamiętać, że Nokia X3-02 nie nadaje się do robienia zdjęć nocnych. Brak diody doświetlającej powoduje, że na wieczornych fotografiach głównie widać kolorowe plamy, a szczegółowość obrazu stoi na niezadowalająco niskim poziomie.

Kamera umożliwia kręcenie filmików w rozdzielczości VGA (640 x 480 pikseli). Niestety, zarówno ich płynność jak i szczegółowość pozostawiają sporo do życzenia. Z tego powodu nadają się one jedynie do oglądania na ekranie telefonu.

-~- Multimedia i Internet -~-

Nokia X3-02 nie jest urządzeniem multimedialnym. Do odtwarzania filmów nie nadaje się ze względu na mały ekran, chociaż sytuację ratuje trochę wsparcie dla popularnych plików XviD i DivX. Niewiele lepiej prezentują się funkcje internetowe X3-02. Niezbyt pokaźny wyświetlacz kiepsko sprawdza się podczas korzystania z przeglądarki, dobrze więc, że nawigacja po witrynach ułatwiona jest ze względu na ekran dotykowy. Miłym udogodnieniem są również Wi-Fi oraz 3G, dzięki którym strony wczytują się szybko i bezproblemowo. Pewien niedosyt pozostawia brak odbiornika GPS, który w wielu Nokiach jest standardem. Bez niego telefon nie może pełnić roli nawigacji samochodowej lub pieszej, co dla niektórych osób może być wadą. Żadnych zastrzeżeń nie można mieć za to do jakości rozmów głosowych – rozmówcy słyszą się wyraźnie, a dźwięk jest czysty.

Nieźle prezentuje się też brzmienie muzyki odtwarzanej w słuchawkach muzyki, o ile korzysta się z własnego zestawu (obecne jest standardowe gniazdo mini jack). Konieczne jest jednak dokupienie karty pamięci (do 32 GB), bo wbudowane 50 MB pomieści tylko kilkadziesiąt piosenek.

-~- Wydajność, bateria, wady / zalety i podsumowanie -~-

Czas pracy na baterii nie zachwyca. Korzystając z odtwarzacza muzycznego i połączeń głosowych ogniwo wytrzymuje od dwóch do trzech dni. Częste korzystanie z Internetu skraca ten czas o połowę. Równie słabo prezentuje się czas rozmów, który waha się między 3, a 5 godzinami, w zależności o wykorzystywanego standardu łączności (2G, 3G).

Podsumowanie

Model ten ma kilka charakterystycznych cech, który wyraźnie odróżniają go od konkurencji. W oczy najbardziej rzuca się nietypowy układ bardzo wygodnej klawiatury, a także wysoka jakość wykonania obudowy i jej ładny wygląd. Całkiem praktycznym dodatkiem jest też ekran dotykowy, jednak jego użyteczność ograniczają nieliczne funkcje multimedialne i Internetowe X3-02. Nie zachwyca również aparat (tu znacznie lepiej wypada Nokia 515) oraz czas pracy na baterii, który jest z kolei mocną stroną Nokii 206 z dual-SIM.

Tagi

Tomasz Słowik

Wcześniej redaktor i korektor w jednym. Obecnie tester gier komputerowych. Fan urządzeń mobilnych, komputerów oraz elektronicznej rozrywki. Gracz z zawodu i zamiłowania, którego spotkać można na wirtualnych polach bitew w War Thunder. Użytkownik i zwolennik niezmodyfikowanego nakładkami Androida.

Powiązane Artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Back to top button
Close